حضور و فداکاری ارامنه ایران در سالهای دفاع مقدس نشان داد که دفاع از میهن، فراتر از دین و مذهب، یک مسئولیت ملی و انسانی است.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتماد نو، با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۱۳۵۹، جوانان ارمنی ایران همانند دیگر هموطنان خود، به صفوف ارتش، سپاه پاسداران و نیروهای مردمی پیوستند و در جبهههای جنوب و غرب کشور نقشآفرینی کردند. آنان در بخشهای مختلفی از جمله رزم مستقیم، مهندسی رزمی، امداد، پشتیبانی و توپخانه حضور داشتند و در این راه، شماری از آنان جان خود را فدای دفاع از ایران کردند.
جامعه ارامنه ایران که از کهنترین اقلیتهای دینی کشور به شمار میرود، همواره خود را جزئی جداییناپذیر از ملت ایران دانسته و در بزنگاههای تاریخی، حضوری فعال و اثرگذار داشته است. در سالهای دفاع مقدس نیز ارامنه بدون هیچ تمایزی، دوشادوش رزمندگان مسلمان از خاک و تمامیت ارضی کشور دفاع کردند و جلوهای روشن از همبستگی ملی را به نمایش گذاشتند.
حضور ارامنه در جبههها نشان داد که دفاع از ایران محدود به یک دین یا مذهب خاص نیست، بلکه وظیفهای ملی و مشترک میان همه ایرانیان است. شهدای ارمنی با نثار جان خود، ثابت کردند که امنیت، استقلال و عزت ایران ارزشی فراگیر است که همه اقوام و ادیان در حفظ آن سهیماند.
یاد و نام شهدای ارمنی دفاع مقدس، امروز بهعنوان نمادی از همزیستی مسالمتآمیز ادیان و اقوام در تاریخ معاصر ایران ثبت شده است. این شهدا، همانند دیگر شهدای کشور، سرمایههای معنوی ملت ایراناند و یادآور این حقیقت که در سختترین روزهای جنگ، همه ایرانیان در یک سنگر ایستادند؛ سنگر دفاع از وطن.
بازخوانی زندگی و فداکاری شهدای ارمنی، فرصتی برای بازشناسی معنای واقعی وحدت ملی در ایران است؛ وحدتی که در میدانهای ایثار و ازخودگذشتگی شکل گرفت. تکریم این شهدا، پاسداشت ارزشهایی است که ایران را در برابر تهدیدها حفظ کرد و پیامی روشن برای نسلهای آینده دارد: ایران خانه مشترک همه ایرانیان است و دفاع از آن، مسئولیتی همگانی.
