تعزیه یکی از مراسم سنتی و آیینی مردم در ایام بزرگداشت تاسوعا و عاشورای حسینی است. اما چه قدر این مراسم نمایشی توانسته است در ایجاد عقاید و باور های مردم نقش آفرینی داشته باشد بحث مهمی است که باید به آن پرداخته شود.
مراسم تعزیه به دلایل حماسی بودن و نمایشی بودنش بسیار می تواند مورد توجه کودکان و نوجوانان باشد، با توجه به این موضوع که بسیاری از یاد گیری ها دینی ما در دوران نوجوانی شکل می گیرد پس تعزیه می تواند بر باورها و دانسته هایمان بسیار تاثیر گذار باشد. اما افرادی که گرداننده های تعزیه ها هستند متخصصان دین نیستند و حتی وقتی به بسیاری از تعزیه ها که نگاه می کنیم متن آن ها بر اساس مقاتل معتبر چون لهوف نوشته نشده است.
تعزیه هایی که در ایام محرم شاهد اجرای آن ها در خیابان ها و تکیه ها هستیم بیشتر داستان سرایی ها و تصویر سازی هایی نمادین از واقعه عاشورا هستند و حتی در قسمت هایی تاریخ حقیقی واقعه عاشورا را تحریف می کنند و به دلیل آهنگین بودن بیان دیالوگ ها بیشتر یادآور داستان های حماسی ایرانی و حماسه سرایی است. و حتی این آهنگین بودن در بسیاری از قسمت ها شاید از این اندوه بکاهد.
در تعزیه های تصویری مهمی که به نمایش در می آید تصویری است از مظلومیت، عطش و … و مهم ترین صحنه ها که در تمامی این نمایش ها تکرار می شوند در بسیاری از اوقات صحبت ها وقسمتی از حادثه تحریف شده است، در حالی که می توانست عظمت ظهر عاشورا، بردباری خاندان حضرت رسول و هدف از این قیام را در میان رویداد ها و دیالوگ ها به تصویر بکشد.
تعزیه اگر فقط به عنوان نماد به کار رود و حتی تحت نظر متخصصان این امر صورت پذیرد امری پسندیده است . اما وقتی قداست پیدا کند و به عنوان یک مراسم آیینی برگزار شود، آنوقت است که می تواند شعور حسینی را تحت تاثیر قرار دهد.
شعور نسبت به واقعه عاشورا با خواندن مقاتل، نشست پای سخنرانی اساتید صاحب فن و … حاصل می شود و نه با شنیدن مداحی و و دیدن تعزیه!
