وزیر امور خارجه ترکیه با هشدار درباره تداوم رویکرد تنشآفرین رژیم صهیونیستی، تأکید کرد اسرائیل بهدنبال فرصتی برای اقدام علیه ایران است و چنین رفتاری میتواند بیثباتی بیشتری را به منطقه تحمیل کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتماد نو، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، اعلام کرد نشانهها حاکی از آن است که رژیم صهیونیستی با وجود آگاهی از پیامدهای امنیتی، همچنان قصد انجام اقدامی تنشزا علیه ایران را دارد.
وی در گفتوگویی تلویزیونی تصریح کرد: امیدوارم مسیر دیگری انتخاب شود، اما واقعیت این است که اسرائیل، بهویژه، بهدنبال فرصتی برای حمله به ایران است؛ اقدامی که میتواند منطقهای از پیش ناآرام را وارد مرحلهای خطرناکتر کند.
فیدان با اشاره به موضع ایران گفت تهران بارها تأکید کرده است در برابر هرگونه اقدام خصمانه، پاسخ قاطع خواهد داد.
آمادگی ترکیه برای نقشآفرینی در غزه
وزیر امور خارجه ترکیه همچنین از آمادگی آنکارا برای اعزام نیروی نظامی به غزه در صورت فراهم شدن شرایط خبر داد و گفت ترکیه اراده لازم برای ارائه حمایت نظامی را دارد، هرچند تلآویو با حضور ترکیه در غزه مخالف است.
وی افزود دولت ترکیه در حال آمادهسازی سازوکاری با عنوان «شورای صلح» برای نظارت بر اداره غزه است؛ شورایی که شامل کمیتههایی برای نمایندگی مردم و مدیریت امور روزمره خواهد بود.
فیدان ادامه داد کمکهای انسانی به غزه بدون وقفه در جریان است و احتمال بازگشایی گذرگاه رفح از اوایل هفته آینده وجود دارد. به گفته او، ارسال واحدهای مسکونی کانتینری برای آوارگان و ادامه فعالیتهای امدادی هلالاحمر ترکیه نیز در دستور کار قرار دارد.
سوریه و تحولات امنیتی
وزیر خارجه ترکیه در بخش دیگری از اظهارات خود با اشاره به وضعیت سوریه گفت آتشبس چهارروزه میان کردها و دمشق همچنان شکننده است و ممکن است نیاز به تمدید داشته باشد. او تأکید کرد آنکارا تلاشهای دیپلماتیک فعالی برای جلوگیری از ازسرگیری درگیریها انجام میدهد.
فیدان بار دیگر تأکید کرد یپگ کاملاً تابع پکک است و اعضای غیرسوری این گروه باید سوریه را ترک کنند. به گفته او، حضور پکک در سنجار غیرقابل تداوم است و این گروه برای بقا ناچار به تغییر خواهد بود.
هشدار درباره نظم جهانی
وزیر امور خارجه ترکیه با اشاره به تحولات جهانی هشدار داد سیاست قدرتهای بزرگ وارد دورهای خطرناک شده که با تضعیف نظم مبتنی بر قواعد و افزایش بیثباتی همراه است.
او تأکید کرد در چنین شرایطی، همکاری میان قدرتهای متوسط و شکلگیری ائتلافهای منطقهای—در مقیاسهای کوچک—برای کاهش قطبیسازی جهانی ضروری است.
