یک تحلیلگر منابع آبی با انتقاد از نگاه «درمان موقت» در مدیریت آب تهران هشدار داد ادامه اتکا به انتقال آب از خلیجفارس و حوضههای دوردست میتواند به توسعه بیرویه و تشدید بحران منجر شود و بخشی از جمعیت پایتخت را به زیاندیدگان اصلی کمآبی تبدیل کند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتماد نو، داریوش مختاری در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه وابستگی بیش از حد به آب گرانقیمت انتقالی، مسئله کمآبی تهران را حل نمیکند، گفت چنین طرحهایی اگر بدون مدیریت تقاضا اجرا شوند، توسعه شهری را از ظرفیت واقعی فراتر میبرند و در نهایت آبخوانها و سدهای تأمینکننده را در وضعیت کمتوان قرار میدهند. او تأکید کرد بهتر است سیاستگذاری درست جایگزین دلخوشیهای مقطعی شود.
این تحلیلگر منابع آبی با رد سناریوی «تخلیه دائمی تهران» به دلیل کمآبی، هشدار داد تداوم سیاستگذاری نادرست میتواند برخی مناطق و گروهها را بیش از دیگران آسیبپذیر کند؛ بهویژه سازندگان و انبوهسازانی که با ساختوسازهای سنگین فشار مضاعفی بر آبخوان وارد کردهاند.
مختاری گفت مخازن سدهای تهران هر سال بخشی از بارشها را ذخیره میکنند و ۷۰۰ چاه فعال شهر هم بهسادگی به خشکی کامل نمیرسند. همچنین امکان جایگزینی پساب تصفیهشده با حدود ۳۰۰ چاه فضای سبز وجود دارد و حتی در نبود اقدامهای مدیریتی نظیر تفکیک آب شرب و بهداشتی یا بازچرخانی، باز هم تخلیه فراگیر رخ نخواهد داد.
او با اشاره به مفهوم «هزینه جنبی» در بهرهبرداری از آبخوان تهران توضیح داد برداشتهای بیرویه تا حدود ۴۰ درصد، خسارتهایی ایجاد میکند که باید از طریق دریافت «مالیات خسارت مخزن» از بلندمرتبهسازان و شهرکسازان جبران شود تا فشار بر دشت تهران کاهش یابد. در غیر این صورت، پیامدها خود را در افت قیمت املاک و کاهش جمعیت سکونتی برخی مناطق نشان خواهد داد.
مختاری با اشاره به اینکه شهروندان سالها کمتر از ۱۰ تا ۲۰ درصد بهای واقعی آب را پرداخت کردهاند، گفت این شکاف مالی عملاً توان شرکت آب و فاضلاب برای نگهداری شبکه، جمعآوری پساب و توسعه زیرساختها را کاهش داده است. او افزود شبکه کنونی به دلیل بازنگشتن هزینههای ساخت، کارایی اقتصادی کافی ندارد.
این تحلیلگر منابع آبی سیاستگذاری در دوره کمآبی را پیچیده دانست؛ دورهای که کاهش منابع سطحی به افت فشار و کمآبی در مناطق وابسته به سدها منجر میشود. او گفت در چنین شرایطی، طراحی شبکه اهمیت زیادی دارد و اگر شبکه یکپارچه نباشد، محلات وابسته به چاهها تا زمان جایگزینی چاههای کمآب در وضعیت دشوارتری قرار میگیرند.
مختاری در پایان بر ضرورت دسترسی به دادههای دقیق، پایش مستمر شبکه و اطلاعرسانی رسمی توسط شرکت آب و فاضلاب تأکید کرد.
