فرجیراد معتقد است اگر طالبان در روابط خود با هند حد و مرزی تعیین نکند و پاکستان احساس تهدید کند، درگیریهای مرزی میتواند به جنگ مستقیم میان دو کشور منجر شود.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اعتماد نو، عبدالرضا فرجیراد، استاد ژئوپلیتیک دانشگاه، در تحلیلی از پیامدهای تنش میان طالبان افغانستان و پاکستان میگوید تصور اولیه پس از تسلط طالبان بر کابل، شکلگیری روابط نزدیک دو کشور بود؛ اما روند تحولات نشان داد طالبان مسیر مستقلی را در سیاست داخلی و خارجی در پیش گرفته است. همین تغییر رویکرد باعث افزایش درگیریهای مرزی و تشدید نگرانیها از احتمال جنگ شده است.
فرجیراد با اشاره به پیوندهای قومی و مذهبی طالبان پشتون با مناطق آنسوی خط دیورند بیان میکند این پیوندها عامل اصلی اختلافات کنونیاند؛ زیرا طالبان پاکستان (تیتیپی) از خاک افغانستان بهعنوان پایگاه عملیاتی علیه ارتش پاکستان استفاده میکند. در طرف مقابل، طالبان ادعا میکند از این گروه حمایت نمیکند، اما روابط نزدیک و نگاه مالکانه آن با پشتونهای آنسوی مرز خلاف این ادعا را نشان میدهد.
به گفته این استاد دانشگاه، ارتباط اخیر طالبان با هند و سفر امیرخان متقی به دهلینو حساسیت شدید اسلامآباد را برانگیخته است. پاکستان در واکنش، حملات هوایی به داخل افغانستان انجام داد که با حملات متقابل طالبان پاسخ داده شد. این تنشها با وجود تلاش میانجیگران عربستان و قطر همچنان ادامه دارد و آتشبسهای موقت نیز نتوانستهاند صلح پایدار ایجاد کنند.
فرجیراد همچنین احتمال میدهد اختلافات بر سر پایگاه هوایی بگرام و گمانهزنیها درباره واگذاری آن به آمریکا، عاملی جدید در تشدید بحران باشد. درصورت تحقق چنین اقدامی، روابط طالبان با همپیمانان منطقهای چون ایران، روسیه و چین آسیب خواهد دید و پاکستان نیز از آن استقبال نخواهد کرد.
او راهحل پیشنهادی را برگزاری نشست منطقهای با حضور ایران، چین، روسیه، ازبکستان و طرفین درگیر میداند تا زمینه میانجیگری مؤثر فراهم شود. فرجیراد تأکید میکند ایران باید بیطرفی خود را حفظ و دیپلماسی فعالتری برای جلوگیری از بیثباتی منطقه دنبال کند.
به باور وی، تنها درصورتی میتوان به کاهش تنش امید داشت که طالبان روابط خود با هند را محدود و فعالیت تیتیپی را مهار کند، و پاکستان نیز بپذیرد که طالبان کنونی دیگر وابسته و تابع سیاستهای اسلامآباد نیست.
