به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری برنا، در سالهای اخیر به دلیل وقوع خشکسالی و تغییرات اقلیم، متوسط بارندگی کشور و در نتیجه آن میزان آب تجدیدپذیر کاهش چشمگیری داشته است.
نتیجه کاهش مذکور در تمام بخشهای مصرف کننده و از جمله آب شرب قابل مشاهده است.
تأمین آب شرب سالم و بهداشتی از وظایف حاکمیتی دولت بوده که در عین حال جزء موارد مربوط به حقوق بشر نیز محسوب میشود. در کشور ایران محدودیت منابع آب با کیفیت مناسب از یک طرف و عدم وجود یک سازوکار مناسب از طرف دیگر، این موضوع را به یک امر چالشی تبدیل کرده است.
بر اساس آمار شرکت آب و فاضلاب کشور، آب مصرف شده در بخش شرب خانگی طی یکسال به عدد ۸٫۳ میلیارد متر مکعب میرسد.
بر این مبنا ۹۹/۸ درصد از آب شرب مصرف شده واحدهای مسکونی توسط خانواده های ایرانی در مقاصد کولر آبی، شیر آلات، فلاش تانک، دوش حمام، ماشین ظرفشویی و لباسشویی تقسیم میشود.
آخرین گزارش وزارت نیرو نشان میدهد میزان سرانه مصرف آب یا همان میانگین مصرف آب به ازای هر نفر در روز برای کل مصارف ۲۰۳ لیتر در روز است که نسبت به برخی کشورهای توسعه یافته، رقم بالایی است.
همچنین در این گزارش آمده است از مجموع آب شرب تولیدی در مناطق شهری ایران، ۲۷ درصد از آن بدون درآمد است که در واقع گم میشود.
این در حالی است که در کشورهای لوکزامبورگ، آلمان و دانمارک با اقلیم مرطوب و بارش سالانه ۳ برابر بیشتر از ایران، این مقدار بهترتیب ۲ درصد، ۵٫۳درصد و ۷٫۶ درصد است. این یعنی سالانه بیش از ۲ میلیارد و ۲۴۰ میلیون متر مکعب آب شرب در کشور گم می شود.
انتهای پیام/